Alkoholik, który nie nauczył się nigdy przeżywać swych problemów samodzielnie i niemal od wszystkiego uciekał w alkohol, ma do odby­cia długą drogę. Drogę tę nazywamy drogą do trzeźwości, trzeźwie­niem, powrotem do zdrowia. Zgodnie z filozofią Anonimowych Alko­holików celem zdrowiejącego alkoholika jest samo zdążanie tą drogą – w tempie, które wcale nie musi być identyczne dla każdego – nie zaś osiągnięcie jakiegoś konkretnego punktu.

Leczenie odwykowe ma na celu zapoczątkowanie zmiany we wszystkich zaburzonych długotrwałą chorobą obszarach.

1. Alkoholik musi więc zdobyć elementarną wiedzę o tej chorobie.

2. Niezbędne do przyjęcia „kursu na trzeźwość” jest zapoczątkowanie zmiany dotychczasowej tożsamości – z człowieka, który zawsze my­ślał o sobie „nie jestem alkoholikiem” na takiego, który zacznie my­śleć „jestem alkoholikiem”; z człowieka, który zawsze dotąd uważał „mam kontrolę nad alkoholem” na, takiego, który pogodził się z nową prawdą ujętą w stwierdzenie „nie mam kontroli nad alkoholem”.

3. Zmiana przyzwyczajeń alkoholowych na nie alkoholowe zaczyna się od wejścia w abstynencką grupę pacjentów, gdzie zostaje zapo­czątkowane wzajemne uczenie się nowych trzeźwych zachowań i sposobów spędzania czasu. Kontynuacji tej zmiany po kuracji odwy­kowej służą grupowe kontakty z innymi niepijącymi alkoholikami.W sferze budowania nowych trzeźwych przyzwyczajeń, nieocenio­ną rolę odgrywa bezpośrednie otoczenie zdrowiejącego alkoholika. Udział bliskich pacjenta w kuracji (rodziny, przyjaciół, zwierzchników, kolegów z pracy) musi więc zostać uwzględniony w programie tera­peutycznym placówki odwykowej jako absolutnie niezbędny jego ele­ment.

4.Trzeźwiejącego alkoholika odróżnia od pijącego przede wszystkim zdrowy sposób myślenia. Zmiana w tej sferze nie ma jednak charakteru intelektualnego i nie polega na intelektualnym wmówieniu sobie lub powtarzaniu za kimś nowych prawd, zasad i reguł. Zmiana ta zachodzi najwolniej, sięga najgłębiej i decyduje najsilniej o tym, KIM człowiek się staje. Zmiana sposobu myślenia podąża w ślad za zmianami zachodzą­cymi w trzech wcześniej omówionych sferach – w sferze wiedzy, świa­domości (tożsamości) i przyzwyczajeń. Nasz sposób myślenia wynika z tego, za kogo się uważamy, co wiemy o sobie i jak postępujemy w życiu codziennym. Anonimowi Alkoholicy zachęcają opornych nowicjuszy mówiąc: „Przynieś ciało, umysł przyjdzie potem”.

5. I wreszcie ostatni obszar zmiany – stosunek do siebie i innych lu­dzi. Alkoholik pijący od wielu lat znajduje się w psychicznej, a często i życiowej izolacji od innych ludzi. W poczuciu, że „nikt go nie rozumie”, broni się pychą i egocentryzmem przed natrętnym poczuciem winy, wstydu i pogardy do siebie.

Wpis pochodzi z Bloga Adama

Podobne wpisy:

  1. Leczenie odwykowe Wiele osób sądzi, że leczeniu odwykowemu poddawani są jedynie najbardziej...
  2. Charakterystyka osób ubiegających się o leczenie odwykowe Zarówno ośrodki antynarkotykowe, jak i ich pacjenci, wydają się skupiać...
  3. Przymusowe leczenie odwykowe W jakich przypadkach można zastosować leczenie przymusowe? Leczeniu przymusowemu może...
  4. Leczenie zespołu uzależnienia od alkoholu Ponieważ uzależnienie od alkoholu jest chorobą „demokratyczną”, może zapaść na...
  5. Leczenie uzależnienia Uzależnienie od alkoholu jest chorobą wyjątkowo „demokratyczną” i dlatego może...