Po dokładnych badaniach możemy kilka faz przebiegu tej choroby i wraz z jej rozwojem staje się ona coraz bardziej widoczna, a skutki tej choroby stają się coraz bardziej odczuwalne i dla pijącego i dla otoczenia. I okazuje się że możemy wyróżnić trzy fazy choroby a mianowicie. Pierwsza faza to oczywiście tak zwana faza ostrzegawcza, druga często jest zwana jako faza krytyczna a trzecia oczywiście chroniczna.

Jak się okazuje są pewne momenty w przebiegu choroby zwanej alkoholizmem dzięki którym możemy nazwać jako objawy kluczowe albo inaczej jako objawy osiowe. Oznacza to jedynie to że każdy alkoholik ma właśnie objawy tej choroby dzięki czemu możemy to rozróżnić.  Jakie są zatem objawy dzięki którym możemy poznać że popadamy w chorobę alkoholową. Należą do nich przede wszystkim takie objawy jak między innymi: zmiana tolerancji na alkohol, początkowo zwiększenie, w ostatniej fazie zmniejszenie tolerancji, palimpsesty czyli „przerwy w życiorysie”, utrata kontroli – tzn. osoba pijąca nie może logicznie wybrać – pić, czy nie pić, a kiedy zaczyna pić, nie jest w stanie swobodnie wybrać czy przestać, czy pić dalej.

Mało tego często jest tak że człowiek nie jest w stanie jakie ilości wypije a także w jakim czasie, nie potrafi po prostu siebie kontrolować jeśli chodzi o spożycie alkoholu. No ale niestety takie są objawy tej choroby a my często nie zdajemy sobie z tego sprawy jak to bardzo jest niebezpieczna dla naszego organizmu – alkoholizm.

Pisaliśmy o początkach ale oczywiście choroba taka jak alkoholizm musi mieć także swój koniec. Są to dwa wyjścia . Jednym z nich jest oczywiście śmierć a drugim oczywiście zaprzestanie picia. Nie leczone objawy alkoholizmu prowadzą do śmierci. Ale jak pisałem w jednym z artykułów jako powód zgonu nie jest podawany zwykle alkoholizm a po prostu choroby , które wynikają z picia alkoholu. Widzimy zatem dlaczego tak choroba jest chroniczna. Wiemy zatem skąd coraz bardziej się słyszy o tym że mówimy o trzeźwiejących alkoholikach ale nie wyleczonych. Widać zatem że alkoholizm to także choroba podstawowa, co oznacza że sam jest jednocześnie przyczyną wielu chorób takich jak między innymi marskość wątroby.

Mało tego staje się on także źródłem problemów emocjonalnych a także fizycznych i psychicznych osób pijących alkohol. Jedynym oczywiście rozwiązaniem jest zaprzestanie picia.  Na samym końcu chciałbym wspomnieć na temat trzeźwienia. Jest ono pierwszym objawem zdrowienia a także rozwiązuje problemy naszej natury psychicznej i fizycznej. Na koniec mała wzmianka o leczeniu jeszcze. Wiemy że alkoholizm to choroba zatem warto zacząć jej leczenie jak każdej choroby już w podstawowym stadium przez co daje nam duże większe szansę na wyzdrowienie. Daje to szansę aby wiele młodych osób nie dochodziło do dna, aby nie uszkadzać się, nie doprowadzać do degradacji psychicznej, fizycznej i duchowej.

Related posts:

1. Alkoholizm
2. Alkoholizm to poważna choroba.
3. Czy alkoholizm to choroba?

Najbardziej trudno jest to oczywiście rozpoznać u kobiet. Z badań wynika jednoznacznie, że kobiety piją alkohol rzadziej niż mężczyźni i stąd wśród nich częściej spotykamy osoby utrzymujące pełną abstynencję. No ale niestety ciężko taką chorobę jest rozpoznać i przez to potem osoby te potem jest bardzo trudno wyleczyć z tej choroby. Jak zatem rozpoznać tą chorobę?

Jak nam wiadomo alkoholizm jest chorobą, to ma swoje charakterystycznie występujące u osób uzależnionych objawy. Występowanie przynajmniej trzech z tych objawów przez jakiś czas w ciągu ostatnich dwóch lat świadczy o uzależnieniu od alkoholu. Ze strony medycznej możemy wyróżnić następujące objawy jeśli chodzi o rozpoznanie tej choroby. Są to między innymi:

1. Pierwszym takim objawem jest oczywiście silne bardzo natrętny głód do spożywania alkoholu.
2. Picie alkoholu tylko w celu załagodzenia naszym potrzebom.
3. Tak zwane zwężenie repertuaru picia alkoholu ograniczone do trzech zachowań.
4. Picie alkoholu mimo oczywistej wiedzy o jego szczególnej szkodliwości dla zdrowia pijącego.

Jak widać  są to jedne z podstawowych objaw po których możemy poznać czy dana osoba jest uzależniona od alkoholu czy też nie ale niestety nie zawsze da się to tak łatwo rozpoznać , nie po każdym poznać. Podsumowując zatem widać że alkohol szkodzi zdrowiu i niestety w większych ilościach jest oczywiście bardzo szkodliwy jak nie śmiertelny dla nas ludzi. Powoduje przede wszystkim bardzo wiele chorób nie tylko na podłożu psychicznym ale także fizycznym, choć samo picie także może być spowodowane właśnie chorobami czy też załamaniami nerwowymi. Zatem nic innego nam nie zostaje jak pić alkohol z umiarem bo wiadomo jest on stworzony dla ludzi, ale musi być odpowiednio spożywany nie za często i nie aż tak dużych dawkach.

Related posts:

1. Alkoholizm to poważna choroba.
2. Alkoholizm – fazy choroby
3. Czy alkoholizm to choroba?

Prawdę mówiąc jest on brany w kategoriach zwykłego alkoholizmu przez co postaram się przedstawić ten temat ogólnie na całokształcie społeczeństwa. Jak dobrze nam wiadomo alkoholizm to choroba ale niestety coraz więcej osób do tego nie chcę się przyznać. Powoduje to że do dziś bardzo duża liczba osób patrzy na alkoholizm w kwestiach moralnych. Jest dla nich często to grzech , który niszczy nasze ciało i nas. Poza tym dla większości z nas jest to także dowód na to że większość ludzi ma słaby charakter a także traktuje to jako dowód naszego upadku moralnego. Ale czy tak jest naprawdę?

Nie jest tak , wszystko co myślimy to jest nasz błąd. Alkoholizm jest to choroba często określona jako niezawiniona. Jak wiadomo w każdej chorobie istotą jest odchodzenie od zdrowia tak jest także w tym przypadku. Nie przychodzi to tak od razu ale dopiero z czasem po pewnych okresach. Czyli taką chorobę możemy podzielić na kilka  etapów. Jak każda choroba ma swój początek i koniec. Sam początek tej choroby jest bardzo trudny do zdefiniowania, a wszystko dlatego że granica między naszym życiem towarzyskim a chorobowym jest niewidzialna możemy ją określić jako cienką niebieską linię.

Ale warto wiedzieć że wszystko zależy od osoby a także od tego czy pije dłuższy czas i jak jej organizm jest przystosowany do reakcji na alkohol bo często jest tak że osoby przez wiele lat mogą nie odczuwać skutków picia a sama degradacja organizmu jest tak znikoma że nawet jej nie widać. Tak samo jest z funkcjonowaniem psychicznym. Alkohol u niektórych może spowodować to że nie ma innego wyjścia jak udać się na leczenie do psychiatry a u niektórych nawet nie widać wpływu alkoholu na zdrowie psychiczne. Widać zatem że bardzo dużo zależy od organizmu a także jego reakcji na alkohol.  Jeśli chodzi o to jak odzwierciedla się to w społeczeństwie to możemy śmiało powiedzieć że możemy to podzielić na kilka grup, a dokładnie dwie. Pierwsza z nich to osoby, ludzie , którzy maja pracę, dom, rodzinę, ale wielu już to wszystko straciło i mieszka pod mostem. Zatem nie zawsze jest tak że osoba żyjąca pod mostem musi być alkoholikiem a może okazać się całkiem inaczej że tak która wedle nas jest bardzo dobrze ułożona w życiu i ma dom i rodzinę – to właśnie ona zmaga się z chorobą – alkoholizm. Podsumowując stwierdzam że nie jest łatwo poznać czy dana osoba jest alkoholikiem czy nie. Często jest tak jak pisałem w artykule że niestety taka  osoba nie da po sobie nawet tego poznać jest tak mocna psychicznie że umie to ukryć przed innymi albo też jej organizm jest już tak uodporniony od alkoholu że może wypić dużo więcej od nas i nadal być trzeźwa. Widać zatem że alkoholizm to bardzo poważna choroba niestety i nie jest tak łatwo wykrywalna jak inne nasze choroby, a co gorsza jest bardzo trudna w leczeniu.

Related posts:

1. Czy alkoholizm to choroba?
2. Alkoholizm
3. Alkoholizm – fazy choroby

Nie wielu z nas wie o tym że alkoholizm to właśnie choroba, której istotą jest psychiczne i fizyczne uzależnienie od środka jakim jest właśnie alkohol. Jeśli chodzi o to pierwsze uzależnienie czyli psychiczne to polega ona głównie na tym że mamy potrzebę picia przede wszystkim dla poprawy samopoczucia. Jest tak kiedy czujemy się smutno i myślimy często że nie mamy przyjaciół albo uważamy że nas opuścili. No ale to przecież nie jest wyjście z sytuacji siedzieć samemu i pić alkohol.

Jeśli chodzi o podejście psychiczne to tyle teraz chciałbym bardziej zająć się tematem uzależnienia fizycznego jakie powoduje właśnie picie alkoholu. Objawia się ona przede wszystkim wzrostem tolerancji naszego organizmu na ilość spożywanego alkoholu a co za tym idzie także, utratą kontroli nad wypijanym alkoholem. Możemy śmiało powiedzieć że zaczyna się od jednego piwa a potem kolejne i kolejne. Prowadzi to do tego że nie umiemy powiedzieć sobie stop i pijemy często do nieprzytomności.

Poza tym alkoholizm to także jest często określany jako choroba pierwotna co oznacza że jest podłożem powstawania wielu innych chorób. Mało tego alkoholizm to także choroba śmiertelna. Jeśli jest nie leczony prowadzi do śmierci . Warto jednak wspomnieć że podczas zgonu nie jest rozpoznawany w aktach nie jako alkoholizm a np. po prostu marskość wątroby. Widzimy zatem że warto zastanowić się na całą istotą alkoholizmu i nad tym że choroba ta jednak powinna być leczona już w początkowym stadium i traktowana jako inne groźne choroby , a niestety tak nie jest. Niestety większość z nas traktuje ją w kategoriach normalnych.

Related posts:

1. Alkoholizm to poważna choroba.
2. Alkoholizm – fazy choroby
3. Alkoholizm

Powszechną i potencjalnie groźną konsekwencją długotrwałego picia alkoholu jest uszkodzenie mózgu. Nawet picie łagodne czy umiarkowane może niekorzystnie wpłynąć na funkcjonowanie poznawcze (tzn. zdolność mózgu do pozyskiwania informacji, przetwarzania ich i posługiwania się nimi) [1]. Utrzymujące się upośledzenie procesów poznawczych może prowadzić do złego wykonywania pracy przez dorosłych alkoholików, a także, w okresie dojrzewania, utrudniać naukę młodzieży z ustalonymi wzorcami przewlekłego intensywnego picia [2]. U niewielkiej, ale znaczącej części intensywnie pijących mogą pojawić się objawy degradujących zaburzeń spowodowanych uszkodzeniem mózgu, takie jak zespół Wernickego-Korsakowa, powodujący niezdolność do zapamiętywania nowych informacji dłużej niż kilka sekund [3].

Występowanie takich zaburzeń jest podstawą do przypuszczenia, że spowodowane piciem alkoholu uszkodzenia funkcji poznawczych mogą utrudniać proces zdrowienia, chociaż nie jest to ostatecznie udowodnione. Na przykład Morgenstern i Bates [4] badali, czy uszkodzenie u pacjentów zdolności do uczenia się i planowania – stanowiących podstawę wielu strategii terapeutycznych – wpływa na przebieg procesu zdrowienia alkoholików. Stwierdzili jednak, że takie upośledzenie nie jest znaczącym predyktorem złych wyników leczenia. Z drugiej strony dane potwierdzają przypuszczenie, że uszkodzenie mózgu, czy to będące rezultatem picia alkoholu, czy też poprzedzające je może wpłynąć na rozwój i postęp choroby alkoholowej [5].

Projektowanie praktycznych strategii radzenia sobie ze złożonym powiązaniem alkoholizmu i uszkodzenia funkcji poznawczych wymaga zrozumienia charakteru owych funkcji i ich interakcji ze strukturalnymi i funkcjonalnymi zaburzeniami mózgu. W tym numerze Alcohol Alert opisujemy naturę i konsekwencje powszechnie występujących, związanych z alkoholem defektów poznawczych; dociekamy, w jakim stopniu niektóre zdolności poznawcze „zdrowieją”, gdy alkoholik zachowuje abstynencję, oraz streszczamy wyniki niedawno przeprowadzonych badań nad wpływem deficytów poznawczych na wynik leczenia alkoholizmu.

Procesy poznawcze a alkohol
Większość alkoholików przejawia łagodne lub umiarkowane deficyty funkcji intelektualnych [6] wraz ze zmniejszeniem rozmiaru mózgu i lokalnymi zmianami w aktywności komórek nerwowych. Najbardziej rozpowszechnione upośledzenie funkcji mózgu związane z piciem alkoholu dotyczy zdolności wzrokowo-przestrzennych i sprawności wyższych procesów poznawczych [7]. Zdolności wzrokowo-przestrzenne obejmują postrzeganie i zapamiętywanie rozmieszczenia obiektów względem siebie w przestrzeni dwu- i trójwymiarowej. Ujawniają się one na przykład przy prowadzeniu samochodu czy składaniu mebli z części na podstawie szkicu w instrukcji. Wyższe procesy poznawcze to zdolność myślenia abstrakcyjnego, niezbędnego przy tworzeniu planu, wprowadzaniu planu w życie i elastycznej zmiany planu w razie konieczności [2].

Większość alkoholików rozpoczynających leczenie wypada w testach na inteligencję ogólną równie dobrze jak osoby nieuzależnione od alkoholu. Jednak alkoholicy gorzej wykonują testy neuropsychologiczne, mierzące specyficzne zdolności poznawcze [8]. Na przykład, alkoholik zachowujący abstynencję poprawnie prowadzi dokumentację biurową, a więc wykonuje zadanie angażujące wiele obszarów mózgu, ale może być niezdolny do obsługiwania całkowicie odmiennego systemu dokumentacji, które to zadanie wymaga funkcjonowania na wyższym poziomie poznawczym.

Ile to jest „zbyt wiele”?
Związek między okresem picia i ilością alkoholu wypitego w życiu a rozwojem problemów poznawczych nie jest w pełni wyjaśniony. Niektórzy badacze twierdzą, że pogorszenie sprawności poznawczej jest wprost związane z głębokością uzależnienia i okresem jego trwania [6, 9]. Wyniki badań pozwalają sądzić, że dotyczy to także osób pijących towarzysko ponad 21 porcji alkoholu tygodniowo [6]. Inni badacze sugerują, że deficyty poznawcze można wykryć tylko u tych uzależnionych od alkoholu, którzy regularnie piją alkohol 10 lub więcej lat [8, 10]. Jednakże deficyty poznawcze stwierdzane u alkoholików po odtruciu są wykrywane także u osób pijących towarzysko – niewiele lub umiarkowanie, ale od dawna [8]. Chociaż dla określenia, jaki wzorzec picia wiąże się z uszkodzeniem procesów poznawczych, niezbędne są dalsze badania, wystąpienie pewnych deficytów jest możliwe nawet u tych osób, u których nie występuje wzorzec intensywnego picia.

Badanie funkcjonalnych i strukturalnych zaburzeń mózgu
Strukturalne i funkcjonalne zaburzenia mózgu na ogół bada się za pomocą nieinwazyjnych technik obrazowania, które pozwalają zobaczyć działający mózg przy minimalnym ryzyku dla badanego. Techniki obrazowania strukturalnego, takie jak tomografia komputerowa czy obrazowanie za pomocą rezonansu magnetycznego, stosowane są do tworzenia komputerowych obrazów tkanki mózgu. Techniki obrazowania funkcjonalnego, takie jak emisyjna tomografia pozytronowa czy obraz spektroskopowy w obszarze rezonansu magnetycznego, pozwalają badać aktywność komórkową poprzez śledzenie przepływu krwi i energii wytwarzanej w procesach metabolizmu. Więcej informacji na temat technik obrazowania znaleźć można w Alcohol Alert nr 47 pt. „Techniki obrazowania a alkoholizm. Podglądanie pracy mózgu” (Alkohol i Nauka nr 9).

Obrazowanie strukturalne jednoznacznie uwidacznia fakt, że w porównaniu z mózgiem niealkoholików mózg alkoholika jest mniejszy i ma mniejszą gęstość [11, 12]. Utrata objętości tkanki mózgowej najbardziej zauważalna jest w dwóch okolicach: w warstwie zewnętrznej (tzn. korze mózgu) płata czołowego, którą uważa się za główny ośrodek wyższych funkcji umysłowych [7, 12, 13], i w móżdżku, który ogólnie odpowiedzialny jest za czynność chodzenia i równowagę, ale także za niektóre aspekty uczenia się [14]. Potwierdzeniem tych danych są wyniki badań za pomocą obrazowania funkcjonalnego, które ujawniły zmiany w czynności kory mózgowej i móżdżku u osób głęboko uzależnionych od alkoholu [15]. Co więcej, czułość metody obrazowania funkcjonalnego często pozwala stwierdzić zaburzenia czynności mózgu, zanim pojawią się zmiany w obrazach strukturalnych, a nawet zanim ujawnią się zaburzenia poznawcze. To sugeruje, że obrazowanie funkcjonalne może być szczególnie użyteczne przy wykrywaniu wczesnych stadiów pogorszenia zdolności poznawczych [15].

Zrozumienie podstaw procesu upośledzenia funkcji poznawczych
Dokładny pomiar zdolności poznawczych jest zadaniem bardzo ambitnym, a przy obecnym poziomie technik badawczych odniesienie wyników pomiarów do specyficznych zaburzeń pracy mózgu może być po prostu niemożliwe [16]. Rozbieżności między wynikami badań doprowadziły do udoskonalenia technik pomiaru procesów poznawczych. Beatty i współpracownicy [9], po zastosowaniu do badań baterii testów, wysunęli przypuszczenie, że wybiórcze (rozproszone) upośledzenia zdolności poznawczych są związane z uszkodzeniami wielu obszarów mózgu, z których każdy reguluje odrębne, ale wzajemnie powiązane funkcje poznawcze. Podobnie, uszkodzenie sieci komórek nerwowych, która synchronizuje całość czynności różnych obszarów mózgu, może powodować objawy upośledzenie funkcji poznawczych wcześniej przypisywane uszkodzeniu struktur lokalnych [9].

Czy upośledzenie jest odwracalne?
Niektóre upośledzenia funkcji poznawczych spowodowane piciem alkoholu cofają się przy zachowaniu abstynencji [17]. Alkoholicy bezpośrednio po odtruciu często przejawiają łagodne, lecz znaczące upośledzenie niektórych funkcji poznawczych, w szczególności w zakresie rozwiązywania problemów, pamięci krótkotrwałej i zdolności wzrokowo-przestrzennych [18]. Natomiast u zachowujących abstynencję, zdrowiejących alkoholików w okresie kilku miesięcy do roku stopniowo następuje poprawa w zakresie pamięci operacyjnej, funkcji wzrokowo- przestrzennych i uwagi – towarzyszy temu znaczny przyrost objętości tkanki mózgowej [19] – czego nie obserwuje się u leczonych alkoholików, którzy abstynencji nie zachowują [18].

Wymiana sieci połączeń komórek nerwowych w mózgu
Odwracalność upośledzeń funkcji poznawczych spowodowanych piciem alkoholu może być także skutkiem reorganizacji nadrzędnych sieci komórek mózgowych. Niektórzy badacze sugerują, że taka reorganizacja może przyczyniać się do pomyślnych wyników leczenia alkoholizmu. Używając zaawansowanych technik obrazowania, Pfefferbaum i współpracownicy [20] badali aktywność mózgu alkoholików z upośledzeniem funkcji poznawczych. Za pomocą serii testów stwierdzili, że chociaż w porównaniu z grupą kontrolną alkoholicy mieli zaburzony wzorzec aktywności mózgu, to byli zdolni do wykonania zadań równie skutecznie. Sugeruje to, że układy mózgowe u alkoholików mogą być funkcjonalnie tak zreorganizowane, że zadania, kiedyś wykonywane przez określone układy mózgowe obecnie uszkodzone przez alkohol, zostają „przekazane” do alternatywnych układów mózgowych. Wniosek, iż alkoholicy z upośledzeniem funkcji poznawczych osiągają w testach – dzięki temu, że w wykonywanie przez nich zadań włączają się inne obszary mózgu – takie same wyniki jak osoby z grupy kontrolnej, u których funkcje poznawcze nie są upośledzone, sugerowano także na podstawie wyników badań uczestników programu 12 Kroków [4]. Funkcjonalna reorganizacja mózgu może przynosić szczególne korzyści w leczeniu uzależnienia w okresie dojrzewania, ponieważ w rozwijającym się mózgu wciąż jeszcze trwa proces tworzenia się sieci połączeń komórek nerwowych [21].

Funkcje poznawcze a leczenie alkoholizmu
Wpływ funkcjonowania poznawczego na powodzenie leczenia w alkoholizmie jest niejasny. Obrazowanie strukturalne i funkcjonalne, jak również bardziej specyficzne testy dotyczące sprawności procesów poznawczych, mogą dostarczyć badaczom narzędzi potrzebnych do wykrywania subtelnych relacji między upośledzeniem poznania związanym z uzależnieniem od alkoholu a procesem zdrowienia. Tymczasem z istniejących wyników badań możemy wyciągnąć wnioski, które pomagają wyjaśnić, jak funkcje poznawcze mogą wpłynąć na proces leczenia:

Przyjmuje się, że deficyty w zakresie funkcji poznawczych wpływają na skuteczność leczenia alkoholizmu, chociaż wyraźny związek nie został w sposób jednoznaczny ustalony. Jeden z poglądów głosi, że osoby z upośledzeniem procesów poznawczych nie są w stanie pojąć informacji przekazywanych podczas terapii i dlatego być może nie w pełni mogą zastosować prezentowane strategie, co przeszkadza w procesie zdrowienia. Według innego poglądu funkcjonowanie poznawcze niekoniecznie bezpośrednio wpływa na wynik terapii, ale może wywierać wpływ na inne czynniki, które z kolei przyczyniają się do powodzenia w leczeniu [22]. Skupienie uwagi na tych czynnikach – takich jak poprawa w zakresie odżywiania się, ćwiczenia fizyczne, staranna ocena współwystępujących zaburzeń psychicznych lub fizycznych oraz strategie terapii nastawione na wyciągnięcie pacjenta z długotrwałej izolacji społecznej – może ostatecznie okazać się bardziej korzystne, niż skupianie się wyłącznie na samej terapii alkoholizmu.
Inne, nie związane z alkoholizmem rodzaje uszkodzeń mózgu, mogą powodować objawy przypominające te, które mają związek z przewlekłym alkoholizmem. Terapeuci muszą być świadomi tego, że bez względu na przyczynę upośledzenia, może ono wywierać wpływ na zdolność pacjenta do pełnego wykorzystania terapii alkoholizmu.
Upośledzenie funkcji poznawczych jest zwykle najbardziej nasilone w pierwszych tygodniach abstynencji, co być może utrudnia niektórym uzależnionym korzystanie z sesji edukacyjnych i rozwijających umiejętności, które są ważnym składnikiem wielu programów leczenia [22, 23]. Na przykład, w jednym z badań stwierdzono, że alkoholicy wkrótce po rozpoczęciu leczenia nie byli w stanie przypomnieć sobie informacji związanych z terapią, zaprezentowanych w filmie, który oglądali podczas badania [4]. W miarę upływu czasu i poprawy w zakresie funkcjonowania poznawczego pacjenci mogą lepiej pożytkować informacje przekazywane im w czasie terapii indywidualnej i grupowej, programów edukacyjnych i programu 12 Kroków.
Upośledzenie funkcji poznawczych i proces zdrowienia w przebiegu alkoholizmu – komentarz dyrektora NIAAA dr. med. Enocha Gordisa
Nowe nieinwazyjne techniki obrazowania mózgu, które pozwalają „podglądać” pracę mózgu, stały się dobrodziejstwem dla badań nad funkcjonowaniem poznawczym. Dzięki tym technikom wiemy obecnie, że mózg potrafi „wymienić własne obwody”. W ten sposób możliwe staje się odzyskanie niektórych funkcji poznawczych utraconych na skutek uszkodzeń spowodowanych piciem alkoholu lub chorobami. Niezwykła zdolność mózgu do odzyskiwania własnych funkcji jest ważna przynajmniej z dwóch powodów. Po pierwsze, picie alkoholu przez pewien czas, nawet jeśli są to niewielkie ilości, powoduje rozmaite upośledzenia funkcji poznawczych, a jest to sprawa szczególnie niepokojąca, ponieważ picie alkoholu jest tak bardzo rozpowszechnione. Po drugie, na zdolność mózgu do wymieniania własnych obwodów należy spojrzeć w kontekście picia alkoholu w okresie dojrzewania. Najnowsze dane sugerują, że dojrzewający mózg, w którym dopiero tworzą się ważne połączenia międzyneuronalne, jest bardziej podatny na uszkodzenia spowodowane działaniem alkoholu niż mózg dojrzały. Jest to szczególnie niepokojące, jeśli weźmie się pod uwagę problemy towarzyszące przewlekłemu intensywnemu piciu alkoholu, rozpowszechnionemu wśród młodych ludzi. Zdolność mózgu do wymieniania ważnych układów neuronalnych może pomóc w łagodzeniu zaburzeń poznawczych spowodowanych przewlekłym piciem alkoholu w młodości, ale nie wiadomo jeszcze, czy rzeczywiście tak jest. Niezbędne są dalsze badania, które pozwolą odpowiedzieć na to i wiele innych ważnych pytań dotyczących wpływu alkoholu na funkcje poznawcze.

Tłumaczenie: Magdalena Ślósarska

Bibliografia
[1] Evert, D.L., and Oscar-Berman, M. Alcohol-related cognitive impairments: An overview of how alcoholism may affect the workings of the brain. Alcohol Health Res World 19(2):89-96, 1995. [2] Giancola, P.R., and Moss, H.B. Executive cognitive functioning in alcohol use disorders. In: Galanter, M., ed. Recent Developments in Alcoholism: Volume 14. The Consequences of Alcoholism.New York: Plenum Press, 1998. pp. 227-251. [3] Oscar-Berman, M. Severe brain dysfunction: Alcoholic Korsakoff’s syndrome. Alcohol Health Res World 14(2):120-129, 1990. [4] Morgenstern, J., and Bates, M.E. Effects of executive function impairment on change processes and substance use outcomes in 12-step treatment. J Stud Alcohol 60(6)846-855, 1999. [5] Bowden, S.C.; Crews, F.T.; Bates, M.E.; et al. Neurotoxicity and neurocognitive impairments with alcohol and drug-use disorders: Potential roles in addiction and recovery. Alcohol Clin Exp Res 25(2):317-321, 2001. [6] Parsons, O.A. Neurocognitive deficits in alcoholics and social drinkers: A continuum? Alcohol Clin Exp Res 22(4):954-961, 1998. [7] Oscar-Berman, M.; Shagrin, B.; Evert, D.L.; and Epstein, C. Impairments of brain and behavior: The neurological effects of alcohol. Alcohol Health Res World 21(1):65-75, 1997. [8] Parsons, O.A., and Nixon, S.J. Cognitive functioning in sober social drinkers: A review of the research since 1986. J Stud Alcohol 59(2):180-190, 1998. [9] Beatty, W.W.; Tivis, R.; Stott, H.D; Nixon, S.J.; and Parsons, O.A. Neuropsychological deficits in sober alcoholics: Influences of chronicity and recent alcohol consumption. Alcohol Clin Exp Res 24(2):149-154, 2000. [10] Eckardt, M.J.; File, S.E.; Gessa, G.L.; et al. Effects of moderate alcohol consumption on the central nervous system. Alcohol Clin Exp Res 22(5):998-1040, 1998. [11] Pfefferbaum, A.; Rosenbloom, M.; Crusan, K.; and Jernigan, T.L. Brain CT changes in alcoholics: Effects of age and alcohol consumption. Alcohol Clin Exp Res 12(1):81-87, 1988. [12] Pfefferbaum, A.; Lim, K.O.; Zipursky, R.B.; et al. Brain gray and white matter volume loss accelerates with aging in chronic alcoholics: A quantitative MRI study. Alcohol Clin Exp Res 16(6):1078-1089, 1992. [13] Lyvers, M. „Loss of control” in alcoholism and drug addiction: A neuroscientific interpretation. Exp Clin Psychopharmacol 8(2):225-249, 2000. [14] Sullivan, E.V.; Rosenbloom, M.J.; Deshmukh, A.; et al. Alcohol and the cerebellum: Effects on balance, motor coordination, and cognition. Alcohol Health Res World 19(2):138-141, 1995. [15] Eberling, J.L., and Jagust, W.J. Imaging studies of aging, neurodegenerative disease, and alcoholism. Alcohol Health Res World 19(4):279-286, 1995. [16] Parsons, O.A. Determinants of cognitive deficits in alcoholics: The search continues. Clin Neuropsychologist 8(1):39-58, 1994. [17] Volkow, N.; Wang, G.J.; and Doria, J.J. Monitoring the brain’s response to alcohol with positron emission tomography. Alcohol Health Res World 19(4):296-299, 1995. [18] Sullivan, E.V.; Rosenbloom, M.J.; Lim, K.O.; and Pfefferbaum, A. Longitudinal changes in cognition, gait, and balance in abstinent and relapsed alcoholic men: Relationships to changes in brain structure. Neuropsychology 14(2):178-188, 2000a. [19] Sullivan, E.V.; Rosenbloom, M.J.; and Pfefferbaum, A. Pattern of motor and cognitive deficits in detoxified alcoholic men. Alcohol Clin Exp Res 24(5):611-621, 2000 b. [20] Pfefferbaum, A.; Desmond, J.E.; Galloway, C.; et al. Reorganization of frontal systems used by alcoholics for spatial working memory: An fMRI study. NeuroImage 13:1-14, 2001. [21] Spear, L. Modeling adolescent development and alcohol use in animals. Alcohol Res Health 24(2):115-123, 2000. [22] Allen, D.N.; Goldstein, G.; and Seaton, B.E. Cognitive rehabilitation of chronic alcohol abusers. Neuropsych Review 7(1):21-39, 1997. [23] McCrady, B.S., and Smith, D.E. Implications of cognitive impairment for the treatment of alcoholism. Alcohol Clin Exp Res 10(2):145-149, 1986.

Related posts:

1. Uzależnienie
2. Kobiety i alkohol
3. Szkody zdrowotne

Nie wiem, ale spróbuję napisać, co skłania mnie do takich przemyśleń.

Co roku na „walkę” z alkoholizmem przeznacza się ogromne sumy pieniędzy. Te pieniądze niektórym z nas, jak np. mi, bardzo pomogły, bo dzięki nim wyrwałem się i jestem wolny od szpon nałogu. Ale wielu z nas przegrało a już chyba zupełnie nikt nie troszczy się o to, aby nowe pokolenie nie wpadło w sidła alkoholizmu. Przecież nie w tym rzecz, aby zabraniać komuś pić, mówić, że to jest złe itd. bo to są półśrodki. Chodzi wg. mnie o to, aby młody człowiek świadomie, i zwyczajnie, po prostu, nie chciał pić. Żadna nigdy nie paląca osoba nie zapaliła dlatego, że w wieku 50 lat może zachorować na raka. Nie palą dlatego, że to śmierdzi, że nie czują takiej potrzeby. Nikt nami – alkoholikami nie przestraszy zbuntowanego 18-latka! Mówiąc dosadnie i na pewno zbyt jaskrawie – jego nie interesują problemy menela spod sklepu, to jakiś inny świat. On widzi uśmiechniętego, niedogolonego twardziela z przyjemnością sączącego piwo na reklamie.To on świadomie powinien zdecydować, że nie chce tego, nie dlatego, że się boi, nie jest twardzielem, tylko dlatego że nie potrzebuje do dobrej zabawy tego gówna. Dlaczego więc nie zapobiega się w ten sposób alkoholizmowi, a jeśli robi się coś w tym kierunku to tak nieskutecznie? Nie wiem, i bardzo mi z tego powodu przykro.

Related posts:

1. O wiele łatwiej
2. Ból nie do zniesienia
3. Alkoholizm – fazy choroby

Jak narkotyk wpływa na zdrowie?
Jak narkotyk wpływa na zdrowie?

MÓZG:
* uszkodzenie kory mózgowej
* obniżenie sprawności umysłowej
* choroby psychiczne…

SERCE:
* niewydolność
* zaburzenie krążenia
* arytmia
* zatory
* martwica tkanki mięśniowej…

PŁUCA:
* zapalenie płuc
* obrzęki
* rak
* ropnie…

WĄTROBA:
* żółtaczka
* marskość
* stany zapalne…

NERKI:
* martwica
* zaniki kanalików
* stany zapalne…

INNE ZMIANY:
* choroby skórne
* choroby weneryczne
* zmniejszenie poziomu testosteronu

* impotencja
„Polska heroina” czyli „kompot”

Jest to najczęściej stosowany u nas narkotyk, produkowany w warunkach domowych. Z wyglądu przypomina mocną herbatę, choć nikogo ten „niewinny” wygląd nie powinien zwieść. „Kompot” zabił już ogromną liczbę młodych ludzi. Podawany jest dożylnie, w warunkach dalekich od higieny dlatego też – oprócz oczekiwanego „kopa” – można otrzymać wirusa HIV lub żółtaczkę.
„Polska heroina” jest narkotykiem silnie uzależniającym psychicznie i fizycznie. Już kilkakrotne zażycie może doprowadzić do nałogu. Kiedy zabraknie środka, pojawiają się objawy głodowe : wymioty, biegunka, silne bóle mięśni, gorączka.

Skutki zażywania:
* ryzyko zachorowania na AIDS lub żółtaczkę
* stan zapalny żył
* uszkodzenie nerek i wątroby
* nieudolność serca
* obrzęk płuc
* osłabienie centralnego układu nerwowego.
* zmiany osobowości
* kłopoty z pamięcią i koncentracją
* zanik zainteresowań

* śmierć
Amfetamina

Ostatnio coraz częściej spotyka się osoby uzależnione od amfetaminy. Jest to substancja o działaniu pobudzającym, zażywana w większych ilościach dezorganizuje myślenie, zwiększa ciśnienie krwi i przyśpiesza akcję serca. Za parogodzinne pobudzenie organizm płaci wysoką cenę: częste bóle głowy, wyczerpanie fizyczne, psychiczne rozbicie, anemia. O ile narkotyk usuwał przez jakiś czas objawy zmęczenia, to w chwili zaniku jego działania, wyczerpanie powraca ze wzmożoną siłą. Duże i często przyjmowane dawki mogą wywołać delirium, silny niepokój, halucynacje. Powrót do równowagi może trwać przez parę dni.
Działanie amfetaminy można porównać do szybkiej jazdy nowym, niedotartym samochodem. Po pewnym czasie silnik się zaciera i maszyna jest niezdolna do pracy. Samochód jest o tyle w lepszej sytuacji, że silnik można wymienić, uszkodzonych komórek mózgowych niestety nie.
Amfetamina jest środkiem silnie działającym na naszą psychikę. Mówi się, że jedna osoba na sto nosi w sobie zalążek choroby psychicznej. Przez całe życie można być tego nieświadomym, dopiero bardzo silny stres lub mocne przeżycie jest w stanie wyzwolić tę chorobę. Jaką ? Nie wiadomo. Równie dobrze może to być schizofrenia, depresja czy lekka psychoza. Amfetamina jako środek stymulujący należy również do „wyzwalaczy” takiej choroby. Nie trzeba wtedy czekać paru miesięcy aby zauważyć skutki jej zażywania. Kto z nas jest tą jedną osobą na sto? Znów nie wiadomo. Chcesz wiedzieć? Zaryzykujesz?
Intensywne używanie amfetaminy może zakończyć się śmiercią z wyczerpania.

Skutki zażywania:
* duże zmęczenie
* anemia
* kłopoty z koncentracją
* psychoza amfetaminowa
* zaburzenie pracy serca
* uszkodzenie centralnego układu nerwowego
* śmierć

* wzrost agresji
Marihuana

Zwolennicy uważają marihuanę za lekki, nieszkodliwy narkotyk. Dla niektórych jest ona narkotykiem bezpieczniejszym niż alkohol wypijany przez rodziców. Tymczasem, jak obliczyli naukowcy, zdolność marihuany do wywołania uzależnienia psychicznego jest 18 razy większa niż alkoholu.
Duże dawki marihuany mogą wywołać zaburzenia w postrzeganiu, poczuciu czasu i przestrzeni. Uszkadzają ośrodek pamięci krótkotrwałej w mózgu i powodują zaburzenia równowagi. Wysokie dawki powodują uczucie niepokoju, lęku, halucynacje lub stany psychotyczne . Często zdarzają się bóle w klatce piersiowej oraz chwilowy brak koordynacji ruchowej.
Czynnikiem aktywnym, odpowiedzialnym za chwilową zmianę nastroju jest obecny w marihuanie THC czyli 9-delta tetrahydrocannabinol. Substancja ta, jeżeli występuje w bardzo dużym stężeniu, może spowodować śmierć. W marihuanie jest jej stosunkowo niewiele, od l do 4 %. Jednak THC nie rozpuszcza się w wodzie tak jak zwykły tytoń i nie jest tak szybko wydalane z organizmu. Należy do substancji tłuszczolubnych i zanim opuści nasz organizm przez 3-4 tygodnie przebywa w tkance glejowej mózgu oraz w komórkach tłuszczowych gonad odpowiedzialnych za produkcję hormonów żeńskich i męskich.
Odtrucie organizmu heroinisty trwa zwykle 2-3 tygodnie. Aby pozbyć się całkowicie THC z ciała regularnego palacza marihuany potrzebnych jest zwykle 60 dni. Istnieje więc duże prawdopodobieństwo, że w tkankach osoby często palącej marihuanę, stężenie „przechowywanego” THC znacznie przekracza „bezpieczne” normy. Stąd też kłopoty z koncentracją, pamięcią i koordynacją ruchową.
Bezpośrednio, po wypaleniu marihuany człowiek odczuwa wesołkowaty nastrój. Staje się gadatliwy, wyczulony na dźwięki i barwy. Duże znaczenie mają oczekiwania jakie wiąże się z tym narkotykiem, oraz sytuacja, w jakiej pali się „trawkę”. Dlatego też wiele palaczy tworzy własne rytuały palenia marihuany.
Myli się ten, kto uważa marihuanę za „rozweselacza”, posiada ona jedynie zdolność potęgowania nastroju w jakim się człowiek znajduje. Jeżeli więc ktoś próbowałby przy jej pomocy pozbyć się smutku może osiągnąć wręcz odwrotny efekt i pogrążyć się w depresji.
Nie należy z pewnością po wypaleniu marihuany siadać za kierownicę, wpływa ona bowiem na spostrzeganie i refleks. Około 17 % wypadków samochodowych w USA popełnianych jest przez kierowców palących „czarodziejskie ziele” . I chociaż mówi się, że od marihuany nikt jeszcze nie umarł to jednak ci, którzy ginęli w wypadkach jak i ci, którzy popadli w depresję i popełnili samobójstwo byli tak samo martwi jak heroiniści po przedawkowaniu narkotyku.

Skutki zażywania:
* zmniejszenie zainteresowania światem zewnętrznym
* upośledzenie postrzegania i koncentracji
* kłopoty z pamięcią
* zaburzenie koordynacji ruchowej
* zapaść
* rak płuc
* zmniejszenie poziomu testosteronu u mężczyzn-uszkodzenie spermy

* psychozy, stany majaczeniowe

* zanik zainteresowań

Kleje

Klej jest tani i ogólnie dostępny, dlatego też stał się najpopularniejszym narkotykiem wśród uczniów szkół podstawowych. Stan euforii jaki wywołuje oraz jego niska cena wystarczają aby nie zwracać uwagi na ponoszone koszty psychiczne i fizyczne „zabawy w niuchanie”. Tymczasem kleiste opary z łatwością dostają się za pośrednictwem krwi, do mózgu, gdzie penetrują jego komórki.
Taki mózg wolniej myśli, wolniej kojarzy fakty i nieprawidłowo ocenia rzeczywistość. Po pewnym czasie nałogowy klejarz zaczyna miewać kłopoty z koncentracją i pamięcią.
Niedotlenienie mózgu jest przyczyną apatii, lęków, utraty przytomności. Nałogowy „wąchacz” z daleka jest rozpoznawalny po charakterystycznym zapachu kleju jakim przesiąknięte są jego włosy i ubranie.
Jak obliczyli naukowcy, w czasie jednego seansu „wdychania” ginie ok. 350 tyś. komórek mózgowych. To bardzo dużo zważywszy, że tego rodzaju komórki już nigdy się nie odrodzą. Stąd też późniejsze kłopoty z koncentracją myśli, koordynacją ruchową czy pamięcią. Bardzo często seanse kończą się śmiercią wskutek uduszenia.

Skutki zażywania:
* trwałe uszkodzenie mózgu
* utrudniona koncentracja
* kłopoty z pamięcią
* podwójne widzenie
* ból w klatce piersiowej
* kłopoty z koordynacją ruchową i mową

* śmierć wskutek uduszenia

LSD, „kwas”

Dużą popularność zdobywają ostatnio środki halucynogenne. Mają one zdolność wywoływania złudzeń wzrokowych i słuchowych, tworzenia „obrazów”, dostarczają wrażeń określanych jak „podróż” (trip). Podróż ta może być dobra – jeżeli złudzenia są przyjemne lub „zła”, kiedy pojawiają się przykre przeżycia. Zażywając „kwas” nikt nie wie w jaką podróż się uda.
LSD, mimo że nie wywołuje uzależnienia fizycznego, może doprowadzić do silnego uzależnienia psychicznego. Stan odurzenia trwać może parę godzin i w przypadku pojawienia się negatywnych obrazów nie sposób jest go przerwać. Zdarzały się wypadki śmiertelne kiedy ktoś, komu wydawało się, że jest ptakiem, „wylatywał” z 10 pietra.
Częste zażywanie LSD prowadzi do wielu powikłań. Jednym z nich jest flashback czyli odbłyski. Są to epizody będące jakby krótkotrwałą chorobą psychiczną połączone z omamami słuchowymi i wzrokowymi, silnym lękiem. Pojawiają się one samoczynnie, nawet w parę miesięcy po odstawieniu środka.

Skutki zażywania:
* niewyraźne widzenie
* trudności w skupieniu uwagi
* psychoza z silnym lękiem
* flashback

Źródło: http://www.janochy.pl/Narkomania_Narkotyki_pl.shtml

Related posts:

1. Alkoholizm – fazy choroby
2. Uzależnienie
3. Szkody zdrowotne

pozbycie się możliwości przyjemnego spędzenia czasu! Jedynego zainteresowania, jedynej ucieczki. Zdrowy człowiek nie może tego zrozumieć – rezygnacja z jednego hobby spośród wielu innych nie jest problemem, ale rezygnacja ze wszystkich sprawia, że życie staje się zupełnie puste. Cóż z tego, że dla mnie „wszystko” sprowadza się do tego „jednego”? Efekt jest taki sam. Kluczową rolę pełni zastąpienie tej pustki, ale jak tu starać się cieszyć z czegoś na siłę? Tak, wegług mnie i moich spostrzeżeń to właśnie największy, najistotniejszy problem na drodzę. Podstępny mechanizm choroby, którego jeśli nie uda nam się zniszczyć pozwoli jej wracać. Tak, to ból po stracie, ale też strach przed pustką, samotnością, nieumiejętność radzenia sobie z tym bólem i strachem… Oby trwało to jak najkrócej…

Related posts:

1. Komu na tym zależy?
2. Wróg, którego nie ma…
3. Usuń protezę!

Narkotyki są częstym tematem, ciekawią, pociągają, prowokują do pierwszych prób. Rodzica powinna zaniepokoić zmiana w zachowaniu dziecka, skrytość, brak apetytu, nieobecne spojrzenie, kłamstwa, podkradanie pieniędzy, podejrzane towarzystwo, opuszczenie w nauce, porzucenie zainteresowań…itp. Sygnałów że dzieje się coś złego z dzieckiem jest wiele, lepiej „dmuchać na zimne” i reagować zawczasu niż przymknąć oczy dla świętego spokoju. Póki nie ma jeszcze uzależnienia od środków odurzających, leczenie należy do rodziców i polega jedynie na wyeliminowaniu źródła, czyli utrzymanie zupełnej abstynencji dziecka od narkotyków.

Related posts:

1. Uzależnienie
2. Alkoholizm
3. Leczenie uzależnienia

Blisko 80% kobiet spożywa alkohol. Kobiety piją średnio znacznie mniej alkoholu niż mężczyźni i znacznie rzadziej doświadczają z tego powodu problemów. Niewiele osób wie, że alkohol działa inaczej (bardziej toksycznie) na organizm kobiety niż mężczyzny i że ryzyko negatywnych konsekwencji spożywania alkoholu przez kobiety jest znacznie większe. Ryzyko to rośnie wraz ze wzrostem ilości wypijanego alkoholu.
W ostatnich latach zauważyć można niepokojącą tendencję – rośnie liczba nadmiernie pijących młodych kobiet i dziewcząt, a ich poziom picia (co do ilości i częstości spożywanego alkoholu) zbliża się do poziomu picia mężczyzn.

Kobiety pijące najwięcej alkoholu to osoby w wieku od 18 do 29 lat, pozostające w stanie wolnym (panny i osoby rozwiedzione), mieszkanki miast (powyżej 50 tys. mieszkańców), uczące się i studiujące oraz bezrobotne. Co dziesiąta kobieta w tym wieku wypija rocznie ponad 7,5l czystego alkoholu, co stwarza ryzyko poważnych szkód zdrowotnych, psychologicznych i społecznych.

Ryzyko spożywania alkoholu przez kobiety

1. Stężenie alkoholu we krwi zależy od ilości wypitego alkoholu i masy ciała. Kobiety są przeciętnie mniejsze od mężczyzn i mają mniejszą wagę, ale nawet jeśli kobieta waży tyle samo co mężczyzna to po wypiciu identycznej porcji alkoholu jej organizm otrzyma go 40% więcej. Dlaczego?

• kobiety mają więcej tkanki tłuszczowej i mniej płynów w organizmie; ta sama ilość alkoholu zostaje rozpuszczona w mniejszej ilości płynów w stosunku do masy całego ciała,

• kobiety mają w żołądku znacznie mniej niż mężczyźni enzymów odpowiedzialnych za metabolizowanie alkoholu,

• kobiety mają więcej estrogenów, które sprzyjają intensywniejszemu wchłanianiu alkoholu.

2.  Organizm kobiety wykazuje mniejszą, niż organizm mężczyzny, zdolność do obrony przed negatywnymi konsekwencjami picia alkoholu.

• Ponieważ kobiety słabiej metabolizują alkohol w żołądku, większa jego ilość dociera do wątroby. Powoduje to jej niszczenie. Rozwój dysfunkcji wątroby występuje u kobiet po krótszym okresie picia i po mniejszych dawkach alkoholu niż u mężczyzn.

• Alkohol powoduje u kobiet silniejsze dysfunkcje mózgu; zakłóca bardziej i jakościowo inaczej zdolności psychomotoryczne. Dotyczy to zwłaszcza osłabienia zdolności radzenia sobie z działaniami złożonymi (np. kierowaniem samochodem).

• Pijące nadmiernie kobiety są bardziej narażone na upośledzenie funkcji poznawczych niż nadużywający alkoholu mężczyźni.

• Alkohol zaburza funkcje hormonalne, co może zakłócić cykl miesiączkowy.

• U kobiet pijących ryzykownie występuje zwiększone zagrożenie nowotworem sutka.

• Alkohol wypłukuje wapń z organizmu i zakłóca metabolizm witaminy D. Nadużywanie alkoholu przez kobiety zwiększa predyspozycję do ostrych form osteoporozy i powoduje o wiele większą podatność na złamania kości (zwłaszcza w okresie menopauzy).

• Skutkiem nadużywania alkoholu przez kobiety może być brak zainteresowania seksem, oziębłość płciowa i niezdolność do przeżywania orgazmu.

• Ryzykowne spożywanie alkoholu przez kobiety może być przyczyną występowania zaburzeń nastroju, zwłaszcza o charakterze lękowym i depresyjnym.

• Każda ilość alkoholu spożywanego przez kobiety w ciąży działa toksycznie na rozwijające się w ich łonie dziecko. U kobiet pijących alkohol podczas ciąży znacznie wcześniej występują przedwczesne porody oraz poronienia.

3. Ryzyko szkód zdrowotnych pojawia się już wtedy, gdy kobieta wypija dziennie więcej niż dwie standardowe porcje alkoholu (czyli 1 półlitrowe piwo, kieliszek wina o pojemności 200ml, czy 60ml wódki). Trzy standardowe porcje alkoholu dziennie powodują u kobiet zaburzenia zdrowia, które występują u mężczyzn pijących więcej niż dziewięć porcji czystego alkoholu dziennie.

4. Kobiety nadmiernie pijące są częściej niż pijący nadmiernie mężczyźni ofiarami:

• wypadków,

• urazów,

• przemocy fizycznej,

• gwałtów i nadużyć seksualnych.

5. Picie alkoholu zwiększa natężenie zachowań ryzykownych, w tym seksualnych, co pociąga za sobą zagrożenie przemocą seksualną, zakażeniami czy niechcianą ciążą.

Za : J. Fudała: „Kobiety i alkohol”, PARPAMEDIA, 2007

Related posts:

1. Kobiety pukają do klubu abstynenta
2. Picie ryzykowne i szkodliwe
3. Alkoholizm