Leczenie Odwykowe

Chociaż grupy samopomocowe pełnią niezwykle istotną funkcję w procesie zdrowienia, to jednak nie mogą zastąpić profesjonalnej terapii. Prędzej czy później każda osoba uzależniona wymaga fachowej pomocy.

Świadczą ją terapeuci, którzy potrafią zdemaskować i dokładnie rozpoznać wszystkie psychiczne i fizyczne mechanizmy towarzyszące uzależnieniu. Dzięki temu rozpoznaniu, alkoholik zyskuje skuteczne narzędzie walki z nałogiem. Chodzi przede wszystkim o umiejętność dokładnego rozpoznania własnej sytuacji psychicznej i fizycznej. W pierwszym przypadku mowa m.in. o uzależnieniu emocjonalnym od alkoholu, nałogowym manipulowaniu samym sobą oraz ludźmi znajdującymi się w najbliższym otoczeniu chorego. Z kolei w drugim przypadku chodzi o wczesne rozpoznawanie sygnałów nawrotu picia oraz uznaniu niezdolności do kontrolowanego picia alkoholu. Niestety, jeśli alkoholik nie posiądzie tych umiejętności, to nie będzie mógł wejść na drogę stosunkowo trwałej trzeźwości. Zawsze wszak będzie kołatała mu myśl o sięgnięciu po „jeden głębszy”…

Przeczytaj całość »

Zdecydowana większość osób uzależnionych i współuzależnionych słyszała o grupach Anonimowych Alkoholików lub Al-Anonie. To najpopularniejsze grupy samopomocowe na całym świecie. Warto jednak przyjrzeć się bliżej Grupie Samopomocy w Zapobieganiu Nawrotom Choroby.

To mało znana społeczność, nie mniej jednak pełni wyjątkowo ważną rolę w wychodzeniu z uzależnienia. Jak sama nazwa wskazuje Grupa Samopomocy w Zapobieganiu Nawrotom Choroby ma na celu pomaganie ludziom uzależnionym w rozpoznawaniu objawów choroby i sygnałów ostrzegawczych. Jednocześnie pomaga w skutecznym radzeniu sobie z tymi objawami. W związku z tym zakresem obowiązków, omawiana Grupa Samopomocy winna ściśle współpracować z grupami AA, specjalistami od uzależnień i innymi podobnymi ruchami czy instytucjami. Trzeba przy tym pamiętać, że udział w pracach omawianej Grupy nie może zastąpić leczenia bądź pracy z programem Anonimowych Alkoholików.

Przeczytaj całość »

Właściwie każda osoba uzależniona od alkoholu prędzej lub później ma problem z nawrotem choroby. Potrzeba ponownego sięgnięcia po używkę staje się tak duża, że niekiedy w niepamięć odchodzą lata trzeźwego życia. Co zrobić, aby nie doszło do nawrotu choroby?

Przede wszystkim należy sobie uświadomić, że zdecydowana większość uzależnionych cierpi (mniej lub bardziej) na przewlekły zespół abstynencyjny. Niestety jego objawy pojawiają się dość spontanicznie i w dość niespodziewanych momentach. Jeśli nic się z nimi nie zrobi, to powrót do picia jest niemal w 100 procentach pewny. Objawy będą się nasilać aż w końcu doprowadzą alkoholika do sięgnięcia po używkę. Inna możliwość to wyjątkowo silna reakcja emocjonalna bądź fizyczna.

Do podstawowych czynników odpowiedzialnych za rozpoczęcie nawrotu choroby alkoholowej należy: Przeczytaj całość »

Od dawna wiadomo, że z alkoholizmu nie można się wyleczyć. Można go jednak próbować zaleczyć. W jaki sposób to zrobić, aby było to działanie skuteczne? Wydaje się, że dobrym rozwiązaniem jest tzw. Terapia Motywująca. Jej założenia wykorzystuje się nie tylko w leczeniu alkoholizmu, ale i w szkolnictwie czy medycynie.

Terapia Motywująca jest specyficzną formą pracy. Jej efektem ma być bowiem rozwijanie i wzmacnianie motywacji do zmiany nieodpowiednich nawyków i zachowań. Odchodzi się tu od działań nakazowo – dyrektywnych, zastępując je partnerskimi stosunkami nawiązywanymi między terapeutą a alkoholikiem. Dzięki temu terapeuta może pobudzić i wykorzystać naturalny potencjał tkwiący w jego kliencie. Co istotne, nie prowadzi to do wyleczenia alkoholika (żadna ze znanych metod terapii tego nie gwarantuje), a raczej do odnalezienia i wykorzystania mądrości, którą każdy człowiek posiada. Przeczytaj całość »

Nadużywanie alkoholu powoduje wiele skutków ubocznych. Jednak najgorszym z nich jest oczywiście uzależnienie. Organizm bardzo szybko przyzwyczaja się do obecności tego związku we krwi. Kiedy chory przestaje pić, już po niedługim czasie doświadcza pierwszych objawów zespołu abstynencyjnego. Najbardziej niebezpiecznym i traumatycznym z nich jest padaczka alkoholowa. Choć objawy takiej padaczki w znacznym stopniu przypominają zwyczajną epilepsję, to mechanizm odpowiedzialny za ich występowanie jest zupełnie inny. Chory także doznaje nagłych skurczów mięśni kończyn i twarzy, jak również może tracić przytomność. Przyczyną tych objawów nie jest uszkodzenie mózgu, jak w przypadku epilepsji, ale nagłe odstawienie lub mocne zmniejszenie dawki przyjmowanego alkoholu.

Rozpoznanie padaczki alkoholowej nie jest trudne, ponieważ wiąże się ona ściśle ze spożywaniem alkoholu. Główną przyczyną nagłych skurczów mięśniowych jest niedostatek jonów wapnia i magnezu, które to minerały są przez alkohol wypłukiwane z organizmu. Objawy bardzo przypominają ogólny obraz epilepsji, jednak diagnoza jest ułatwiona, ponieważ padaczce alkoholowej towarzyszy szereg innych, charakterystycznych tylko dla niej, objawów. Zazwyczaj jest to nadmierna potliwość ciała, biegunka czy nadpobudliwość. Chory może także mieć problemy ze snem. Napady padaczki alkoholowej nie pojawiają się od razu po zaprzestaniu picia. Najczęściej występują po około 72 godzinach, czasami wcześniej.

Pierwsza pomoc w przypadku napadu powinna wyglądać tak samo jak przy epilepsji. Chorego należy unieruchomić w celu uniknięcia urazów, pod żadnym pozorem nie wolno niczego wkładać do ust. Po ustąpieniu napadu najlepiej udać się do lekarza.

Leczenie padaczki alkoholowej zazwyczaj połączone jest z łagodzeniem innych objawów zespołu abstynencyjnego. Chory powinien być hospitalizowany. Podawanie leków przeciw epilepsji nie jest dostatecznie skuteczne. Najlepszą metodą jest odtrucie organizmu w celu usunięcia nagromadzonych toksyn oraz uzupełnienie, najczęściej poprzez kroplówki, wypłukanych minerałów.

Padaczka alkoholowa nie jest chorobą trwałą, co oznacza, że jej napady ustępują samoczynnie po kilkunastu dniach od rozpoczęcia abstynencji. Choroba ta nie jest także dziedziczna. Jednak istnieje 25% szansa, że przekształci się ona w tak zwaną padaczkę późną, czyli wywołaną ewentualnymi urazami mózgu oraz jego uszkodzeniami spowodowanymi obecnością alkoholu w organizmie.

Alkoholizm jest chorobą, jest to niezaprzeczalny fakt. Niestety sytuacja jest o tyle skomplikowana, że nie można jasno rozgraniczyć czy jest to choroba ciała, czy też ducha. Zazwyczaj uznaje się, że obie te sfery dotknięte są uzależnieniem i tak też powinno się podchodzić do leczenia. Dlatego też w leczeniu alkoholizmu, obok farmakologii, stosuje się szeroko psychoterapię.

Leczenie pacjenta uzależnionego od alkoholu powinno być zrównoważonym połączeniem tych dwóch metod, przy czym farmakologia powinna stanowić jedynie mechanizm wspomagający właściwe leczenie, ale tym głównym kierunkiem powinna być psychoterapia. Choremu należy przede wszystkim uświadomić, że może wyjść z nałogu. Musi on dostrzec życie, które do tej pory umykało mu przez alkohol. Bardzo ważne jest aby leczenie zacząć od dokładnego rozpoznania stanu pacjenta i na tej podstawie dobierać metody leczenia.

Ośrodki leczenia odwykowego na szczęście coraz częściej skłaniają się ku pomocy psychoterapeutów, którzy doskonale znają uczucia jakie targają chorymi w czasie odwyku, wiedzą jak należy z nimi rozmawiać oraz jak reagować na ich zachowania i problemy. Często lekarz jest dla pacjenta autorytetem i jego rola powinna polegać na odpowiednim motywowaniu chorego. Należy szczególnie zwrócić uwagę na takie sfery jak wypracowanie zdolności do wytrwania w abstynencji i nauka odmawiania, co pozwoli na zachowanie tego stanu. Konieczne jest także rozwiązanie ewentualnych problemów, które doprowadziły pacjenta do tego stanu. Często bowiem zdarza się, że pacjent po niedługim czasie powraca do nałogu, ponieważ ponownie nie radzi sobie z problemami jakie otaczają go na co dzień.

Wszystkie powyższe argumenty jasno przemawiają za faktem, że psychoterapia jest jedyną słuszną drogą w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Bardzo często jest ona także potrzebna najbliższym, którzy również mogą cierpieć z powodu uzależnienia bliskiej im osoby. Skuteczna psychoterapia w połączeniu z leczeniem farmakologicznym pozwoli na pozbycie się nałogu, jednak to na chorym spoczywa ciężar wytrwania w abstynencji.

Alkoholizm jest chorobą ciała, duszy i umysłu. Alkoholik nie postrzega świata tak, jak osoby nie dotknięte alkoholizmem. Choroba jest podstępna, pijący alkoholik nieświadomie wypracowuje wiele mechanizmów, które pozwalają mu manipulować osobami wokół niego, ale przede wszystkim pozwalają one oszukiwać samego siebie.

Alkoholizmu nie da się leczyć przy pomocy leków. Oczywiście, istnieją i są często zalecane leki w początkowym okresie terapii – zwłaszcza w ciągu pierwszych dni całkowitej abstynencji. Wtedy to organizm alkoholika „domaga się” substancji, od której jest uzależniony i wiele leków może znieść lub zmniejszyć objawy odstawienia alkoholu.

Mimo to, wszelkiego rodzaju leki stosowane są tylko doraźnie, i tylko w celu minimalizacji często niebezpiecznych dla życia alkoholika objawów. Sednem leczenia alkoholizmu jest terapia, kiedy to chory stara się poznać, zrozumieć i reagować na mechanizmy choroby, zmieniać swoje wypracowane przecież latami zachowania.

Doświadczony psychiatra, który koniecznie powinien wiedzieć o uzależnieniu, może oczywiście zalecić leki, które nie są bezpośrednio związane z alkoholizmem – alkoholik często jest nerwowy, często ogrom problemów z okresu picia przytłacza do tego stopnia, że niezbędne są leki. Towarzyszą temu nerwy, napięcie, bezsenność – tutaj leki oczywiście mogą pomóc.

Stosując jakiekolwiek leki osoba uzależniona MUSI PAMIĘTAĆ że w ten sposób nie leczy się z alkoholizmu, oraz, ze względu na swoje indywidualne preferencje łatwo może uzależnić się od niektórych leków. Niezbędna jest więc stała kontrola lekarska i ograniczenie do minimum leków, które mogą uzależnić.