Leczenie Odwykowe » leczenie odwykowe

Problem z alkoholem?

admin — Mon, 23 Mar 2009 00:53:06 +0000

Skoro trafiłeś na stronę Leczenie Odwykowe, zapewne nie jesteś tu przez przypadek. Masz problem z alkoholem, jesteś uzależniony. Trudno, to choroba, którą należy leczyć, nigdy nie wolno się poddać. Wieli ludzi jest alkoholikami, jednak potrafią wyciągnąć rękę po pomoc i co więcej potrafią ją przyjąć.

Na stronach serwisu Leczenie Odwykowe znajdziesz wiele przydatnych informacji dotyczących uzależnienia od alkoholu, narkotyków czy leków, znajdziesz adresy ośrodków leczenia odwykowego czy niestacjonarnego, ale gdyby te informacje okazały się niewystarczające, zajrzyj na Forum dla Alkoholików. Znajdziesz tam uzależnione osoby, które doradzą Ci na Twojej drodze do trzeźwości.

Usuń protezę!

Maciek — Sat, 06 Dec 2008 01:49:06 +0000

Ważnym elementem trzeźwienia i dążenia do normalnego życia jest zrozumienie, dlaczego alkohol czy narkotyk spowodował tak wiele szkód. Musimy dotrzeć do naszych niedoskonałości, które zamiast porawiać umrywaliśmy pod płaszczykiem dopalacza. Te wady nie zniknęły – jeśli one były przyczyną nałogu, musimy je wyeliminować, ponieważ mogą dać (i napewno dadzą) o sobie znać.

Terapia pomaga dokładnie określić nasze słabe strony – może to być nieśmiałość czy brak umiejętności radzenia sobie z uczuciami takimi jak gniew czy nawet nieopanowana radość. Nie chodzi o to, by na siłę szukać przyczyn – chodzi o to, by poznać siebie takiego czy taką, jakimi naprawdę jesteśmy, zaakceptować siebie, pracować nad sobą. To nie ma być łatwe! To ma być naszym osiągnięciem!

Leczenie odwykowe

Maciek — Tue, 25 Nov 2008 20:43:58 +0000

Wiele osób sądzi, że leczeniu odwykowemu poddawani są jedynie najbardziej chorzy uzależnieni. Nie jest to prawdą. Leczenie odwykowe stanowi jedynie wstęp do dłuższej terapii ambulatoryjnej, jest wprowadzeniem do długiego procesu trzeźwienia. Często jest tak, że leczeniu w oddziałach zamkniętych poddawani są ludzie skierowani przez sąd – istnieje wiele wątpliwości co do skuteczności tego typu działań, ponieważ uzależniony – czy to alkoholik czy narkoman – nie przejdzie prawidłowo tego procesu jeśli sam, z własnej woli nie będzie chciał być trzeźwy.

W ośrodkach leczenia uzależnień przeprowadza się bardzo intensywną terapię wstępną, podczas której często dopiero odtruwa się organizm chorego, następnie chory uczestniczy w spotkaniach grupowych oraz indywidualnych z terapeutą. Ważne jest natomiast, że jeśli zgłosi się do takiego ośrodka w każdej chwili może zaprzestać, wycofać się z leczenia. W przypadku podejmowania prób z własnej woli samemu decydujemy się na kontynuację lub przerwanie leczenia zamkniętego. Aby je kontynuować zawsze trzeba przestrzegać przepisów wewnętrznych placówki. Jeśli nie akceptujemy warunków, możemy w każdej chwili się wycofać.

Często wielu chorym jest jednak potrzebny pobyt w placówce odwykowej. Szczególnie tym, którzy mają problemy z utrzymaniem dłuższego okresu abstynencji i mają problemy z uczęszczaniem na terapię ambulatoryjną.

Warto pamiętać, że każda metoda jest dobra, aby wyrwać się ze szponów nałogu, a tym, którzy próbowali innych metod i nie wyszło, moim zdaniem warto polecić leczenie w placówce.

Pomoc, której nie chcesz

admin — Tue, 11 Nov 2008 17:25:02 +0000

Wielu osobom często wydaje się, że jedynie mówiąc że potrzebują pomocy, prosząc o tą pomoc robią wszystko, żeby zmienić swoje życie. Otóż w zdecydowaniej większości przypadków jest tak, że działa ciągle mechanizm samooszukiwania – prosimy o pomoc, której tak naprawdę nie chcemy otrzymać. „Prosiłem, wiele osób próbowało mi pomóc, ale wszystko na nic”. To przecież najzwyklejsze usprawiedliwianie się chorobą (z którą dodatkowo nie chcemy się zmierzyć).

Warto, przed zwróceniem się po pomoc do fachowca zastanowić się, na ile jesteśmy zdeterminowani w swoich chęciach zmian. Na ile naprawdę chcemy się zmienić, a nie tylko chcemy chcieć… Nikt nie może nam pomóc na siłę, jeśli nie zaakceptujemy swoich słabości i nie nauczymy się z nimi normalnie żyć. I nie ma w tym co piszę żadnej przesady – możemy żyć normalnie. Wszyscy mamy coś, na co sami sobie zapracowaliśmy – to nasz wybór. Mimo że uzależnienie to choroba śmiertelna, przy innych chorobach nie ma takiego wyboru. Gdy tak na to popatrzymy i zastanowimy się nad sensem własnego życia i możliwością, którą mamy, być może łatwiej będzie nam się uratować.

Nie jesteś sam!

admin — Sat, 20 Sep 2008 20:57:33 +0000

Uzależnienie to poważny problem. Człowiek to jednak na tyle doskonała maszyna, że może podnieść się z dna, nieważne jak nisko upadł. Ważne, aby poszukał pomocy i potrafił ją przyjąć. To pierwszy mechanizm, który należy rozbroić – wstyd, strach! Kim jesteś do cholery żeby uważać, że pokonasz siebie samego bez niczyjej pomocy?!

Na górze strony znajdują się ośrodki, które mogą Ci pomóc. Skorzystaj z tych adresów, telefonów. Jeśli tego nie zrobisz miej świadomość, że nikt nie będzie po Tobie płakał. Masz wybór. Chcesz żyć, czy umierać w szambie?

Odwyk

admin — Sat, 06 Sep 2008 22:14:26 +0000

Najczęściej ośrodki odwykowe pomagają osobom uzależnionym od narkotyków i alkoholu razem, gdyż problem alkoholizmu i narkomanii jest bardzo podobny. Jest to nieco błędne założenie, mimo wielu punktów wspólnych. Zarówno alkoholik jak i narkoman w pierwszej fazie odwyku przechodzi przez zespół abstynencji, brak czy to jednego czy drugiego jest odczuwalny podobnie. Również psychika osoby uzależnionej jest podobnie wypaczona. Jednakże w przypadku silnego uzależnienia od narkotyków potrzebna jest specjalistyczna terapia, ukierunkowana na naprawę szkód w organizmie człowieka spowodowanych przez narkotyki. Ośrodki odwykowe zajmujące się leczeniem uzależnień mają cały program leczenia i rehabilitacji pacjentów, często elementem terapii jest praca fizyczna na terenie ośrodka.

Zajęcia sportowe, kółka zainteresowań, warsztaty artystyczne pomagają odnaleźć osobom chorym sens życia, pozbawionego „dopingu” w postaci narkotyku lub alkoholu. Terapia jest wielokierunkowa, leczona jest psychika na równi z fizycznością pacjenta.

http://narkomania.ciekawe-filmy.com.pl/odwyk.html

Leczenie odwykowe…

admin — Thu, 04 Sep 2008 08:16:02 +0000

Alkoholik, który nie nauczył się nigdy przeżywać swych problemów samodzielnie i niemal od wszystkiego uciekał w alkohol, ma do odbycia długą drogę. Drogę tę nazywamy drogą do trzeźwości, trzeźwieniem, powrotem do zdrowia. Zgodnie z filozofią Anonimowych Alkoholików celem zdrowiejącego alkoholika jest samo zdążanie tą drogą – w tempie, które wcale nie musi być identyczne dla każdego – nie zaś osiągnięcie jakiegoś konkretnego punktu.

Leczenie odwykowe ma na celu zapoczątkowanie zmiany we wszystkich zaburzonych długotrwałą chorobą obszarach.

1. Alkoholik musi więc zdobyć elementarną wiedzę o tej chorobie.

2. Niezbędne do przyjęcia „kursu na trzeźwość” jest zapoczątkowanie zmiany dotychczasowej tożsamości – z człowieka, który zawsze myślał o sobie „nie jestem alkoholikiem” na takiego, który zacznie myśleć „jestem alkoholikiem”; z człowieka, który zawsze dotąd uważał „mam kontrolę nad alkoholem” na, takiego, który pogodził się z nową prawdą ujętą w stwierdzenie „nie mam kontroli nad alkoholem”.

3. Zmiana przyzwyczajeń alkoholowych na nie alkoholowe zaczyna się od wejścia w abstynencką grupę pacjentów, gdzie zostaje zapoczątkowane wzajemne uczenie się nowych trzeźwych zachowań i sposobów spędzania czasu. Kontynuacji tej zmiany po kuracji odwykowej służą grupowe kontakty z innymi niepijącymi alkoholikami.W sferze budowania nowych trzeźwych przyzwyczajeń, nieocenioną rolę odgrywa bezpośrednie otoczenie zdrowiejącego alkoholika. Udział bliskich pacjenta w kuracji (rodziny, przyjaciół, zwierzchników, kolegów z pracy) musi więc zostać uwzględniony w programie terapeutycznym placówki odwykowej jako absolutnie niezbędny jego element.

4.Trzeźwiejącego alkoholika odróżnia od pijącego przede wszystkim zdrowy sposób myślenia. Zmiana w tej sferze nie ma jednak charakteru intelektualnego i nie polega na intelektualnym wmówieniu sobie lub powtarzaniu za kimś nowych prawd, zasad i reguł. Zmiana ta zachodzi najwolniej, sięga najgłębiej i decyduje najsilniej o tym, KIM człowiek się staje. Zmiana sposobu myślenia podąża w ślad za zmianami zachodzącymi w trzech wcześniej omówionych sferach – w sferze wiedzy, świadomości (tożsamości) i przyzwyczajeń. Nasz sposób myślenia wynika z tego, za kogo się uważamy, co wiemy o sobie i jak postępujemy w życiu codziennym. Anonimowi Alkoholicy zachęcają opornych nowicjuszy mówiąc: „Przynieś ciało, umysł przyjdzie potem”.

5. I wreszcie ostatni obszar zmiany – stosunek do siebie i innych ludzi. Alkoholik pijący od wielu lat znajduje się w psychicznej, a często i życiowej izolacji od innych ludzi. W poczuciu, że „nikt go nie rozumie”, broni się pychą i egocentryzmem przed natrętnym poczuciem winy, wstydu i pogardy do siebie.

Wpis pochodzi z Bloga Adama

Charakterystyka osób ubiegających się o leczenie odwykowe

admin — Thu, 04 Sep 2008 08:04:46 +0000

Zarówno ośrodki antynarkotykowe, jak i ich pacjenci, wydają się skupiać na terenach śródmiejskich i miejskich, gdzie problem narkotykowy pojawia się w połączeniu ze spektrum problemów społecznych oraz zdrowotnych, które to są bardziej powszechne w społecznościach zmarginalizowanych i znajdujących się w niekorzystnej sytuacji.

Większość pacjentów uczestniczy w specjalistycznych terapiach odwykowych w wieku 20-30 lat. Przy czym średnia wieku osób poddających się leczeniu po raz pierwszy wynosi niewiele poniżej 26 roku życia. Niemniej rozkład wiekowy zaobserwowany w danych pochodzących z całej Europy nie jest jednolity, a wartości krańcowe to powyżej 39 roku życia oraz poniżej 20 roku życia. Główną przyczyną takiego stanu jest fakt, że rozkład wieku odzwierciedla zjawisko, według którego osoby problemowo zażywające opiaty oraz kokainę wydają się być starsze niż podana średnia wiekowa, podczas gdy osoby wymagające leczenie w przypadku stosowania pochodnych konopi oraz leków pobudzających innych niż kokaina, są z reguły młodsze. W ten sposób w państwach, w których zaobserwowano znaczący wzrost liczby osób kierowanych na leczenie w powodu problemów związanych z zażywaniem pochodnych konopi, takich jak Dania, Niemcy oraz Finlandia, większość pacjentów jest z reguły młodsza niż w państwach takich jak Grecja, Hiszpania oraz Holandia, gdzie przeważają problemy związane z heroiną czy kokainą. Historyczny rozwój problemu narkomanii również odgrywa rolę w określaniu wieku populacji osób leczonych. Na przykład w Finlandii osoby te są względnie młode, odzwierciedlając fakt, że problem narkotykowy jest względnie nowym zjawiskiem. Podobnych wyników można spodziewać się dla nowych Państw Członkowskich, gdzie, tak jak powiedziano wcześniej, problemy narkotykowe są często względnie nowym zjawiskiem, pod względem historycznym, mimo że wśród osób ubiegających się o leczenie odwykowe w większej części przeważa problemowe zażywanie heroiny.

Mimo że we wszystkich państwach europejskich wśród osób zażywających narkotyki przeważają mężczyźni, stosunek mężczyzn do kobiet różni się znacząco dla poszczególnych państw, wahając się w przedziale od 3:1 do 6:1. Różnice pomiędzy państwami odzwierciedlają natomiast różnice w typach problemu narkotykowego i różnice regionalne (najwyższy odsetek kobiet zażywających narkotyki zaobserwowano w państwach Europy północnej oraz w nowych Państwach Członkowskich) oraz różny wiek zażywających.

Warto zauważyć, że większość osób ubiegających się o leczenie z uzależnienia od heroiny, kokainy, środków nasennych i uspakajających, zażywa te środki codziennie, podczas gdy częstość zażywania innych narkotyków jest mniejsza. Kwestię tę przedstawiono bardziej szczegółowo w zagadnieniach wybranych pt. zarys problemów związanych z zażywaniem pochodnych konopi.

Większość pacjentów poddawanych terapii deklaruje rozpoczęcie zażywania narkotyku w okresie dojrzewania, najczęściej pomiędzy 15 a 19 rokiem życia. Niemniej znaczące różnice zaobserwowano względem pierwszego zażycia heroiny oraz kokainy, gdzie 20-30% pacjentów rozpoczęło ich zażywanie w wieku 25 lat lub później.

Przymusowe leczenie odwykowe

admin — Thu, 04 Sep 2008 08:01:51 +0000

W jakich przypadkach można zastosować leczenie przymusowe?

Leczeniu przymusowemu może być poddana osoba posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych, która nadużywa alkoholu (jest od niego uzależniona) i sama nie wyraża chęci poddania się leczeniu. Osoba taka musi ponadto, w związku z nadużywaniem alkoholu, doprowadzać do rozkładu życia rodzinnego, uchylać się od pracy, powodować demoralizację nieletnich, czy systematycznie zakłócać spokój lub porządek publiczny. Wystarczy, że zaistnieje jedna z powyższych sytuacji.

Wówczas, gdy członek rodziny nadużywa wprawdzie alkoholu, ale swoim zachowaniem nie powoduje żadnego z podanych powyżej skutków, nie będzie możliwości skierowania go na przymusowe leczenie odwykowe.

W jaki sposób udowodnić, że alkoholik swoim zachowaniem doprowadza do zaistnienia powyższych sytuacji? Istotne będą tu dowody w postaci notatek z interwencji Policji (jeśli zakłóca spokój, wszczyna awantury), zeznania świadków, w tym rodziny, zaświadczenia np. od psychologa lub pedagoga szkolnego dzieci znajdujących się w rodzinie, informacje od dzielnicowego, rachunki z izby wytrzeźwień. Jeśli alkoholik dopuszcza się przemocy w stosunku do bliskich i zostało wszczęte postępowanie karne, to także może stanowić dowód.

Oczywiście wiele zależy od konkretnego przypadku, gdyż nieraz zarówno alkoholizm jak i związane z nim naganne zachowania będą ewidentne i wiadome wielu osobom postronnym, a zdarzy się i tak, że dramat rozgrywać się będzie w czterech ścianach.

Jak można wszcząć procedurę leczenia odwykowego?

Osoba, która nadużywa alkoholu może być skierowana na badanie przez biegłego w celu ustalenia, czy jest uzależniona od alkoholu oraz celem przepisania rodzaju i sposobu leczenia odwykowego. Leczenie takie może mieć charakter ambulatoryjny ( a więc pacjent otrzymuje leki i zgłasza się do kontroli lekarskiej w określonym czasie) dodatkowo może zostać skierowany np. na grupę terapeutyczną, czy wreszcie skierowany do zamkniętego zakładu.

Wniosek o zbadanie przez biegłego wystawia gminna komisja ds. Rozwiązywania problemów alkoholowych, właściwa ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu osoby, która ma zostać zbadana. Komisja występuje z wnioskiem na wniosek osoby uzależnionej lub z własnej inicjatywy. O ile alkoholik nie zechce sam zgłosić się do komisji, wówczas członkowie rodziny mogą zasygnalizować komisji konieczność przeprowadzenia badania. Jeśli komisja uzna, że są wystarczające przesłanki do skierowania na badanie przez biegłego, wówczas skieruje taki wniosek.

O ile biegły może wypowiedzieć się o konieczności leczenia niestacjonarnego, tak tylko sąd może nakazać leczenie w zamkniętym zakładzie odwykowym.

Gminna komisja alkoholowa może następnie wystąpić do sądu z wnioskiem o leczenie odwykowe w zamkniętym zakładzie leczenia odwykowego. Wniosek do sądu może skierować także prokurator. Rodzina osoby uzależnionej nie może samodzielnie skierować wniosku do sądu, jednak może w tej kwestii kontaktować się z prokuratorem lub gminną komisją alkoholową, jako podmiotami uprawnionymi do złożenia wniosku do sądu.

Jaka wygląda procedura sądowa w sprawie o przymusowe leczenie odwykowe?

Sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest sąd rejonowy, według miejsca zamieszkania lub pobytu osoby, której sprawa ma dotyczyć. Sprawa toczy się w postępowaniu nieprocesowym. Do wniosku o przymusowe leczenie dołącza się dotychczasową dokumentację oraz opinię biegłego, jeśli taka już została wydana. Jeśli wniosek o przymusowe leczenie nie był poprzedzony opinią biegłego, sąd zarządza poddanie się osoby, której postępowanie dotyczy, badaniu przez biegłego. Sąd, jeśli biegły uzna to za konieczne, może poddać tę osobę obserwacji w zakładzie przez okres 2 tygodni, w wyjątkowych wypadkach okres ten może być wydłużony do 6 tygodni.

Sąd przed wydaniem postanowienia wysłuchuje osobę, która ma zostać poddana leczeniu.

Jeśli osoba nie stawia się do sądu, na przepisane badania, można nakazać obowiązkowe doprowadzenie jej przez Policję.

Jak przebiega przymusowe leczenie odwykowe?

W sytuacji, gdy sąd wyda prawomocne postanowienie o zastosowanie leczenia odwykowego, osoba, której leczenie dotyczy ma obowiązek w wyznaczonym dniu stawić się na to leczenie. Sąd może na czas leczenie poddać ją nadzorowi kuratora. Jeśli osoba skierowana na leczenie dobrowolnie nie będzie chciała tego zrobić, wówczas sąd może zastosować środki przymusu- a więc np. zarządzić przymusowe doprowadzenie.

Obowiązek poddania się leczeniu trwa tak długo, jak tego wymaga cel leczenia, jednak nie dłużej niż 2 lata od momentu uprawomocnienia się postanowienia sądu.

Leczenie odwykowe w trakcie jego trwania może zostać na wniosek kuratora po zasięgnięciu opinii zakładu leczniczego, albo na wniosek zakładu, na mocy postanowienia sądu.

Leczenie może zostać skrócone przez sąd, na wniosek osoby poddanej leczeniu, kuratora, prokuratora lub z urzędu po zasięgnięciu opinii zakładu leczniczego. Będzie tak w szczególności w przypadkach, gdy cel leczenie został osiągnięty przed planowanym terminem zakończenia terapii.

Ponowne wszczęcie postępowania o przymusowe leczenie odwykowe nie może nastąpić przed upływem 3 miesięcy od zakończenia dotychczasowego leczenia.

Jakie problemy mogą pojawić się w przypadku przymusowego leczenia?

Uzyskanie postanowienia sądu w przedmiocie przymusowego leczenia odwykowego nie zawsze jest sprawą prostą. Ponadto, nawet, gdy już decyzja sądu zapadnie, to i tak nie na tym kończą się kłopoty.

Poniżej zamieszczamy listę problemów, na które można się natknąć, próbując uzyskać leczenie przymusowe.

Przede wszystkim istotne jest udowodnienie, iż dana osoba jest faktycznie uzależniona. Zdarza się tak, że oprócz osób, co do których nie może być wątpliwości w tym przedmiocie, będą i takie, które będą w stanie zatuszować czy zminimalizować objawy swojego nałogu. Zwłaszcza, że sama procedura sądowa, czy oczekiwanie na termin badania przez biegłego, wymaga czasu.

Ponadto muszą zajść przyczyny, które wskazują na to, że dana osoba, oprócz tego, że jest uzależniona, powoduje szereg negatywnych skutków swoim zachowaniem, a to: doprowadza do rozkładu życia rodzinnego, zakłóca spokój lub porządek publiczny, demoralizuje nieletnich, uchyla się od pracy. Jeśli alkoholik nie jest uciążliwy dla otoczenia, to szanse skierowania go na leczenie są słabsze.

Kolejna kwestia to taka, że krąg podmiotów, które mogą kierować wniosek do sądu o przymusowe leczenie odwykowe jest zawężony do gminnej komisji alkoholowej i prokuratora. Jeśli obie te instytucje nie dopatrzą się powodów, dla których wniosek do sądu powinien zostać sporządzony, to rodzina czy inne osoby, nie są do tego uprawnione.

Ważne więc, aby posiadać dowody, najlepiej na piśmie, wskazujące na konieczność leczenia. Im więcej jest się w stanie przedstawić dowodów, tym lepiej dla sprawy.

Jeśli już sąd orzeknie o konieczności leczenia, to może okazać się, że będzie to leczenie ambulatoryjne. Wiele wówczas będzie zależało od dobrej woli osoby poddanej leczeniu. Może zdarzyć się tak, że osoba ta zgłosi się do poradni kilka razy, jednak nie zakończy terapii. I całą procedurę będzie trzeba zaczynać od nowa.

W przypadku leczenia stacjonarnego, największym problemem jest brak miejsc i związane z tym długie terminy oczekiwania na przyjęcie. Ponadto, gdy osoba zobowiązana do leczenia nie stawi się do zakładu, wówczas Policja ma prawo ją tam doprowadzić siłą. Pod warunkiem, że tą osobę znajdzie.

Samo leczenie także wydaje się problematyczne, zwłaszcza, że terapia wymaga współdziałania i chęci poddania się leczeniu. W przypadku osób kierowanych na przymusowy odwyk, takiej woli współpracy zazwyczaj nie ma.

Jak ubezwłasnowolnić alkoholika?

Jeśli ktoś w rodzinie pije, to zdarza się często, że w sposób niekontrolowany rozporządza swoim ale i wspólnym majątkiem. Zaciąga długi, wyprzedaje z domu sprzęty. Ponadto nie zgadza się na np. podpisanie umowy o rozdzielność majątkową małżeńską, nie wydaje zgody co do istotnych spraw dotyczących dzieci. Ma pełną zdolność do czynności prawnych, pomimo tego, że faktycznie nie ma kontroli nad swoim postępowaniem. Alkoholizm jest jedną z przesłanek, wymienionych bezpośrednio w kodeksie cywilnym, jako przyczyna ubezwłasnowolnienia całkowitego lub częściowego. Jeśli ktoś na skutek alkoholizmu nie może pokierować swoim postępowaniem, to wówczas można zgłosić do sądu okręgowego wniosek o jego ubezwłasnowolnienie. Ubezwłasnowolnienie całkowite oznacza, że dana osoba zupełnie nie może podejmować żadnych decyzji i dokonywać czynności prawnych (poza drobnymi czynnościami życia codziennego- zakup gazety, podstawowych artykułów spożywczych, etc). Dla osoby takiej sąd ustanawia opiekuna, który reprezentuje ubezwłasnowolnionego i podejmuje za niego decyzje, zarządza jego majątkiem ( pod kontrolą sądu). Czynności prawne dokonane przez ubezwłasnowolnionego całkowicie są nieważne.

Ubezwłasnowolnienie całkowite będzie uzasadnione wówczas, gdy dana osoba, na skutek uzależnienia od alkoholu ma ograniczoną zdolność do kierowania swoim postępowaniem. Oznacza to, że może ona dokonywać pewnych czynności samodzielnie, co do innych musi mieć zgodę swojego przedstawiciela ustawowego. Postępowanie przed sądem toczy się z udziałem prokuratora, właściwy jest sąd okręgowy wg miejsca zamieszkania osoby, której postępowanie dotyczy.

Co ważne, wniosek może złożyć jedynie małżonek, rodzice, dziadkowie, dzieci, wnuki, prawnuki, rodzeństwo, przedstawiciel ustawowy, oraz prokurator. Oprócz wnioskodawcy, uczestnikami postępowania są z mocy prawa: małżonek osoby, która ma zostać ubezwłasnowolniona, jeśli ma ona przedstawiciela ustawowego to ten przedstawiciel. W postępowaniu bierze udział prokurator.
Podczas postępowania osoba, która ma zostać ubezwłasnowolniona jest badana przez biegłych psychiatrów, którzy mają stwierdzić, czy zachodzą przyczyny uzasadniające jej ubezwłasnowolnienie. Osoba taka może zostać skierowana na obserwację w szpitalu.

Jakie skutki dla rodziny pociąga ubezwłasnowolnienie?

Dla małżonka ma to takie znaczenie, że z mocy prawa ustaje małżeńska wspólnota ustawowa.

Osoba ubezwłasnowolniona musi mieć wyznaczonego opiekuna ( w przypadku ubezwłasnowolnienia całkowitego) albo kuratora ( w przypadku częściowego). Osobami tymi zazwyczaj jest ktoś z rodziny, kto zapewnia prawidłową opiekę/ kuratelę nad ubezwłasnowolnionym. Osoba ubezwłasnowolniona nie może samodzielnie dokonywać czynności prawnych a więc zawierać umów (pożyczek, kredytów, sprzedaży ruchomości i nieruchomości). Wszelkie czynności prawne dokonane przez osobę ubezwłasnowolnioną całkowicie są nieważne z mocy prawa. W przypadku osoby ubezwłasnowolnionej częściowo, ich ważność zależy od potwierdzenia przez przedstawiciela ustawowego.

Autorka: mgr Anna Szul-Szywała

O leczeniu odwykowym

admin — Wed, 03 Sep 2008 15:59:11 +0000

Leczenie odwykowe – określenie terapii uzależnień, a zwłaszcza alkoholizmu. W Polsce oparte głównie na tzw. modelu Minnesota (łączenie psychoterapii grupowej i pracy nad Dwunastoma krokami AA). Ponadto stosuje się psychoterapię poznawczo-behawioralną, terapię krótkoterminową BSFT oraz farmakoterapię. Wbrew mitom leczenie uzależnień jest dosyć skuteczne (w najlepszych ośrodkach ok. 30%).